خودکار دوربین دار

دقیقن یک سال از روزی که به جمع دوستان پرسرعت پیوستم گذشت. البته پر سرعت که چه عرض کنم. یه اینترنت 64 به ما دادن که سرعت دانلودش اگه خیلی خیلی خوب میشد، شاید به 10 میرسید. تازه بماند که همین سرعت 10 رو هم همون 2 ماه اول داشتم و بعد از اون اینترنتم به کل مشکل پیدا کرد و هر 5 دقیقه قطع و وصل میشد. ظاهرن هم، فقط من چنین مشکلی داشتم و تلاش های 10 ماهه برای حل مساله به جایی نرسید تا اینکه چند روز پیش عطای نت پر سرعت رو به لقاش بخشیدم و به کل بیخیالش شدم! این بود که به دنبال راه حلی برای جایگزینی اینترنت گشتم تا بالاخره پیدا کردم.

همان طور که ممکن بعضی از دوستان بدونن، تعدادی از سیم کارت های ایرانسل در هنگام گشت و گذار در نت پولی را از حساب شما کسر نمی کنند. اگر از نرم افزار اپرا استفاده کنید که می توانید مطمئن باشید پولی از حساب شما کم نمی شود. نمی دانم این یک مشکل در سیم کارت های ایرانسل است یا اینکه یک قابلیت و شاید یک هدیه! البته در هنگام دانلود کردن در هر صورت برای شما پول خواهد افتاد.

سیم کارت منم از آن دسته سیم کارت هاییست که هنگام کار پولی را کسر نمی کند. چند روز پیش تصمیم گرفتم موبایل رو به کامپیوتر وصل کنم تا شاید بشود از اینترنت ایرانسل رایگان استفاده کرد. طریقه ی اتصال کامپیوتر به اینترنت از طریق موبایل، در K850 که به هیچ عنوان سخت نبود. کافیست برنامه ی PC Suite را اجرا کنید و سپس موبایل را به کامپیوتر وصل کنید. سپس از سمت چپ منوی Internet Connection را انتخاب کنید و سپس Connect . به همین راحتی می توانید به اینرتنت وصل شوید. اگر در گوشی شما به این صورت نتوانستید به نت متصل شوید، می توانید از این راهنما استفاده کنید.

نکته ی جالبی که مشاهده کردم این بود که تمام گشت و گذار ها در اینترنت رایگان صورت گرفت و هیچ گونه پولی از حسابم کسر نشد. در ضمن شما به راحتی می توانید دانلود هم کنید. همان طور که در شکل میبینید من چیزی در حدود 40 مگابایت در یک بار کانکت شدنم، Sent & Received داشتم که هیچ مبلغی را هم نپرداختم. این اینترنت به راحتی نیاز های شما را برای چت و یا فید خوانی و وبگردی در حال متعادل، بر طرف می کند. اما اگر قصد دانلود فایلی را داشته باشید اول اینکه در طول روز نمی توانید از سرعت زیادی برخوردار شوید و در ضمن باید در منطقه ای باشید که آنتن شما کامل باشد. در شب اگر در منظقه ی خوبی از نظر آنتن دهی قرار داشته باشید، می توانید تا سرعت 10 نیز دانلود کنید. چیزی که خود من هم انجامش دادم. یعنی سرعتی بهتر از اینترنت ADSL با سرعت 64 !

با این کار نه هزینه ی سیم کارت می پردازید، نه هزینه ی تلفن و نه خط تلفنتان اشغال می شود. در ضمن همیشه هم آنلاین می مانید. اگر هم سیم کارت اصلی شما مربوط به سیم کارت همراه اول است، می توانید مانند من به راحتی خط اصلیتان را به خط ایرانسل دایورت کنید و بدین طریق در تمام طول شبانه روز موبایلتان را با سیم کارت ایرانسل به کامپیوتر وصل کنید.

باز هم می گویم نمی دانم این یک مشکل در سیم کارت های ایرانسل است یا یک قابلیت. فقط امیدوارم اگر این یک مشکل باشد، عزیزان ایرانسلی به دنبال برطرف کردن آن نروند! می توانند از آن طرف به جای هواپیمای دو نفره جایزه ی کمتری را تعیین کنند تا اگر هم از این قسمتی ضرری می کنند(که نمی کنند!) جبران شود. پیشنهاد منصفانه ای به نظر میرسد!

پ ن: به امید برگشت دوباره ی آی تی لاین هستیم و مطمئنیم که دوباره بر می گردد.

واقعیت اینه که چند روز پیش یک پست طولانی و جالب برای این وبلاگ نوشته بودم، اما سر یک اشتباه، نصف مطلب پاک شد. از اون روز به بعد هم وقتی برای تکمیل دوباره ی مطلب به وجود نیامد. اما مشکلی که دیشب مشاهده کردم، باعث شد این مطلب نگاشته شود.

همان طور که دوستان می دانند، از طریق این لینک که متعلق به بانک ملی است، می توان انواع قبض را پرداخت کرد. باز هم همان طور که می دانید، برای پرداخت حتمن باید شناسه ی قبض، به شناسه ی پرداخت بخورد. و گرنه با پیغام خطا مواجه می شوید. اما بیایید برای تفریح یک کار دیگر کنیم!

ابتدا به این لینک بروید. خواهید دید که شناسه ی قبض و شناسه ی پرداخت را باید وارد کنید. اعداد زیر که متعلق به قبض تلفن ثابت منزل ما هست را وارد کنید:

شناسه ی قبض: 323824111344

شناسه ی پرداخت: 32570451

همان طور که خواهید دید، قبض متعلق به تلفن ثابت است و مبلغ آن هم 325000 ریال است. حالا به صفحه ی اول برگردید و اعداد زیر که متعلق به تلفن همراه بنده است را وارد کنید:

شناسه ی قبض: 1223136509155

شناسه ی پرداخت: 72178465

خواهید دید که قبض متعلق به تلفن همراه و مبلغ آن هم 721000 ریال است. تا الان همه چیز درست است! اما حالا بیایید شناسه ی قبض تلفن ثابت را با شناسه ی پرداخت تلفن همراه وارد کنیم! یعنی اعداد زیر:

شناسه ی قبض: 323824111344

شناسه ی پرداخت: 72178465

مسلمن باید با خطا روبه رو شویم. اما چه دید؟! نوع قبض، تلفن ثابت نوشته شده است، اما مبلغ آن مربوط به قبض تلفن همراه بنده است! بدیهیست که نباید اینگونه باشد!

این کار را از طریق وب سایت بانک سامان نیز می توانید تکرار کنید و نتیجه ای مشابه دریافت کنید! ظاهر امر نشان می دهد که کل سیستم شناسه دهی قبوض دچار مشکلی کوچک است. البته زیاد جدی نگیرید، انشالله که بنده اشتباه می کنم!

فکر کنم چند مدت اخیر سمت و سوی وبلاگ کمی شبکه ای شده. چند علت برای این قضیه وجود داره. اولیش اینه که وبلاگ تخصصی در زمینه ی شبکه بین فارسی زبان ها به اون صورت وجود نداره و این وسط یک خلای بزرگ حس میشه و دلیل دوم مربوط به جذابیت های زیاد این مبحث است. اگر توجه کرده باشین در این مدت سعی کردم به نوعی تنوع در ارائه مطلب ایجاد کنم تا مطالب شبکه ای به درد تمامی دوستان بخورد.

قضیه سهمیه بندی بنزین جنبه ها و حواشی های بسیار زیادی داشت. اصلن به نویسنده ی این وبلاگ ربطی ندارد که این کار درست بوده یا نه اما بعد فنی این پروژه به نویسنده ی این وبلاگ خیلی مربوط است. فکر کردم بهترین راه برای درک کردن مزایای شبکه برای کسی که چیزی از این مبحث نمی داند، بیان مثال های عینی و ملموس است. نحوه ی عملکرد کارت های سوخت می تواند نمونه ی بسیار خوبی در این زمینه باشد. باید اعتراف کرد با توانایی های بسیار کم ایران در زمینه ی پروژه های IT، قصه ی کارت سوخت یکی از شاهکار های ایران در این زمینه بود.

قضیه کارت سوخت به این ترتیب است که یک سرور مرکزی در تهران وجود دارد که تمامی اطلاعات مربوط به ماشین های ما و شما را در خودش ذخیره کرده است. هر جایگاه سوخت هم دارای یک کامپیوتر است که به عنوان سرور عمل می کند و پمب ها را مدیریت می کند. هر پمب، حاوی یک کارت شبکه بیسیم است. در اتاقی که کامپیوتر سرور وجود دارد نیز یک Access Point وجود دارد که به یک سوییچ متصل و سوییچ نیز به سرور محلی متصل است. به این ترتیب پمب ها به کامپیوتر مرکزی جایگاه سوخت متصل می شوند و تبادل اطلاعات می کنند. اگر آشنایی در یکی از جایگاه های سوخت دارید می توانید به اتاق سرور بروید و تمامی این تشکیلات را ببینید. اگر هم آشنا ندارید می توانید به یک جایگاه مراجعه کنید و بگویید کارت سوختتان گم شده است و می خواهید بدانید مثلن دیروز در فلان ساعت آیا  از کارتم استفاده شده است یا نه! در همین حین که به اتاق سرور رفتید و متصدی در حال چک کردن است می توانید تشکیلات را دید بزنید! گفته باشم من خودم این کارو نکردم و هیچ گونه مسئولیتی را در قبال این موضوع بر عهده نمیگیرم.

شبکه های پمب بنزین، بر خلاف شبکه های ATM بانک ها،همیشه با سرور مرکزی در اتباط نیستند. در واقع یکی از افتخارات این پروژه هم همین است. فعالیت به صورت آفلاین! قضیه از این قرار است که تمامی کامپیوتر های تمامی جایگاه های سوخت، هر روز صبح به سرور مرکزی متصل می شوند و اطلاعات خود را به روز می کنند. تصور کنید شما در ساعت 10 صبح به یک جایگاه سوخت رفتید و می خواهید 20 لیتر بنزین بزنید. در کارت سوخت شما از روز های قبل ثبت شده است که شما چند لیتر بنزین دارید. وقتی شما کارت را وارد می کنید سرور محلی اطلاعات شما را دریافت می کند. مثلن اگر شما 300 لیتر بنزین داشته اید و حالا 20 لیتر از آن را مصرف کرده اید، در سرور تمامی این اطلاعات ذخیره می شود. در کارت سوخت شما هم این اطلاعات ذخیره می شود و 20 لیتر از حساب شما کم می شود.

حال در نظر بگیرید در ساعت 5 غروب هم تصمیم گرفته اید سری به یک جایگاه سوخت دیگر بزنید و این بار 30 لیتر بنزین بزنید. این بار هم به صورتی که قبلن اتفاق افتاد اطلاعات شما ثبت می شود با این تفاوت که این بار اطلاعات شما در یک سرور محلی دیگر، ذخیره شده است. تا الان تمامی اتفاقات به صورت آفلاین و بدون نیاز به یک سرور مرکزی اتفاق افتاد. تمامی اطلاعات در کامپیوتر های محلی و همچنین کارت شما ذخیره شده اند.

اگر تا کنون ساعت 6 صبح به جایگاه های بنزین مراجعه کرده باشید حتمن دیده اید که اجازه ی بنزین زدن به شما نمی دهند و می گویند اطلاعاتمان دارد به روز می شود. و نکته ی اساسی قصه ما هم همین جاست! تمامی سرور های محلی جایگاه های سوخت، راس ساعت 6 صبح (حالا جدیدن ساعتش تغییر کرده باشد نمی دانم) به سرور تهران وصل می شوند و شروع به همسان سازی اطلاعات می کنند. تمامی اطلاعات به سرور تهران منتقل می شود و بعد از پردازش، دوباره اطلاعات مورد نیاز به کامپیوتر های محلی باز می گردد. مثلن چه مقدار از سهمیه شما باقی مانده است و یا  اگر سهمیه جدیدی به شما تعلق بگیرد به این صورت از سرور تهران به سرور های محلی منتقل و سپس به کارت شما نقل مکان می کند.

قصه ی کارت سوختی که در دستان اکثر دوستان وجود دارد تقریبن همین بود. جدا از مسائل فنی، آشنایی با نحوه ی کار این پروژه فکر کنم جذاب بوده باشد. دست تمامی دست اندرکاران این پروژه درد نکنه.

پ ن: بعد از پابلیش نسخه ی اول قالب وبلاگ و با توجه به نظرات دوستان، بسیار فوری نسخه ی دوم هم بر روی وبلاگ قرار گرفت. بیشترین انتقاد دوستان از نسخه ی اول، قسمت Header وبلاگ بود که در این نسخه به طور کامل دگرگون شده است. مطابق معمول، بهترین حالت نمایش هم در فایرفاکس 3 است! به زودی قسمت Sidebar وبلاگ هم مقداری تغییر خواهد کرد. زحمت طراحی لوگوی وبلاگ هم بر عهده ی دوست عزیزم علی آقا بود که قبلن هم زحمت طراحی لوگوی این وبلاگم رو کشیده بود. ممنونم علی جان.

خیلی ها اعتقاد دارند، درست است که اینترنت ممکن است بعضی اوقات مفید واقع شود، اما در نهایت چیز خوبی نیست.(نفس آن بد است) البته منظور از خیلی ها، عوام مردم هستند نه دوستاداران آی تی. اما خب حرف من چیز دیگری است. چیزی که ممکن است خیلی ها بگویند حرف معلم هاست، همان طور که قبلا هم به بنده همین را گفتند. اما من به حرفم اعتقاد دارم. اعتقاد دارم سود و ضرر در اینترنت، بستگی به نوع استفاده ی ما از اینترنت دارد. ممکن است در خیلی از موارد دیگر هم، این حرف صدق کند، اما نمود آن در اینترنت به نظر من بیشتر است. شما هر کاری که بخواهید می توانید در اینترنت انجام دهید. این دیگر به خدا شما مربوط است که آن کار خوب باشد و یا بد.

مطالب بالا مقدمه ای بود، بر معرفی 3 سایت خوب و مفید که شاید باعث شود در این بینابین، یک کار خیر هم انجام دهیم. سایت هایی که اگر تعدادشان و کیفیتشان بیشتر شود، شاید اعتقاد عوام را نسبت به اینترنت عوض کنند.

جمکران:
این سایت متعلق به مسجد مقدس جمکران است. سایت بسیار مفیدی که هم امکانات جالبی در اختیار کاربران قرار می دهد و هم برای کسانی که قصد زیارت جمکران را دارند، می تواند مفید واقع شود. یکی از امکانات جالب این سایت، این است که شما می توانید دردل های خود را با امام زمان(عج) ضبط کنید و برای سایت بفرستید تا در سایت قرار بگیرد. همچنین شما می توانید در این سایت عضو شوید تا حتی شانس سفر به جمکران را نیز پیدا کنید. البته تایید گرفتن برای عضویت در این سایت ممکن است چند روز طول بکشد. به امید اینکه همه ی ما از یاران واقعی امام زمان(عج) باشیم.

ایران اهدا:
سایتی که به همت دانشگاه شهید بهشتی راه افتاده است و هدف آن، جمع آوری اعضا برای افرادی که نیازمند هستند، می باشد. واقعا جای خوشبختی دارد که همچین سایتی راه افتاده است تا قریب به 74 هزار نفر در آن عضو شوند. 74 هزار نفری که اگر این سایت نبود، شاید هر گز دست به چنین کاری نمیزدند. خود بنده اسفند 84 در این سایت عضو شدم. توصیه می کنم اگر واقعا به این کار اعتقاد دارید، در آن عضو شوید تا کارتش برایتان ارسال شود. همچنین خواندن بخش دفتر یادبود هم خالی از لطف نخواهد بود.

بچه های قلم:
سایتی که بیشتر از چیزی که فکرش را بکنید، شما را مجبور به گشت و گذار در بین صفحاتش می کند! با بخش های متوعی مانند، نوا، نما، لینک و … که دارد، تبدیل به یک سایت کامل شده است. به امید اینکه هر روز بیشتر شاهد چنین سایت های خوب و مفیدی باشیم. در بخش نوا، دسته بندی خوبی صورت گرفته است و شما می توانید هر چه که دلتان می خواهد دانلود کنید.

امیدوارم این سایت ها به دردتان بخورد. اگر شما هم سایت هایی در این زمینه ها می شناسید که می توانند باعث انجام دادن کار خیری شوند، حتما معرفی کنید. بدون شک همه ی آنها را معرفی خواهم کرد.

پ ن: سومین جلسه ی همبستگی وبلاگ نویسان آی تی این هفته برگزار می شود. برای اطلاع از جزییات، به این سایت مراجعه کنید.

چند مدت پیش پی یک اشتباه مبرم توسط مخابرات، قیلتر سایت اورکات برداشته شد. این خبر را یک دوست در توییتر مرحوم اعلام کرده بود. خبر، بسیار بسیار مسرت بخش بود. آن هم برای من که بهترین خاطرات زندگیم در دل آن سایت نهفته بود. سایتی که حتی بیشتر از وبلاگ پرشین بلاگم دوستش می داشتم و می دارم! اما دریغا که مخابرات خیلی زود به خود آمد و فردای آن روز، صفحه ی اول سایت تبدیل به این جمله شد: مشترک گرامی! دسترسی به این سایت ممکن نمی باشد.
اما امروز که مطابق این مدت، به اورکات سر زدم به این امید که دوباره باز شده باشد، با کمال تعجب دیدم بله! اورکات باز هم در ایران شروع به فعالیت کرد. هر چند تعدادی از دوستان گفتند که همچنان سایت برای آن ها قیلتر است، اما مهم این است که بنده از صبح امروز تا همین الان درون این سایت مشغول گشت و گذار هستم! همین موضوع هم انگیزه یی شد برای نوشتن این پست.

اورکات اولین سایت دوستیابی در وب نبود. در دهه ی 90 هم سایت هایی از این قبیل وجود داشته اند، اما اورکات را می توان نقطه ی شروعی برای فعالیت های انفجار گونه ی همچین سایت هایی دانست. در ایران با توجه به تعداد کاربران اینترنت و بقیه مشکلات موجود، استقبال کم نظیری( و حتی بی نظیری) از این سایت به عمل آمد. بعد از اندکی، سایت گزگ هم(با تمام حرف و حدیث های پیرامونش!) پا به عرصه ی هستی نهاد و این دو سایت، پاتوق کاربران ایرانی شده بودند. این ابراز علاقه تا حدی پیش رفت که مسئولین که خود را مامور حفظ ایمان افراد می دانستند، دست به کار شدند و این دو سایت را هم مسدود کردند.

اما اورکات امروز، با اورکات چند سال قبل تغییر زیادی نکرده است. شاید مهمترین تغییرات حاصل شده، آزاد شدن عضویت، وارد کردن فید و همچنین تغییر اندکی در ظاهر سایت باشد. خوشبختانه انقدر ظاهر سایت جذاب است، که شما را مجذوب خودش خواهد کرد. سایت کلوب به عنوان یک سایت ایرانی، الحق امکانات خوبی را در اختیار کاربرانش قرار می دهد، اما با تمام این اوصاف، به هیچ عنوان جذابیت اورکات را ندارد و نخواهد داشت.

همچنان برزیلی ها بیشترین کاربران اورکات را تشکیل می دهند(53 درصد) و ایرانی ها که روزی روزگاری جز 10 کشور اول استفاده کننده از این سایت بودند، امروز معلوم نیست چه رتبه یی را در اختیار خود دارند. البته تا آن حدی هم که بنده فکر می کردم، ایرانی های حاضر در اورکات، در حال حاضر کم نیستند. اما خب بیشتر این افراد ایرانی های مقیم خارج کشور هستند که به راحتی به این سایت دسترسی دارند نه بیچارگانی همچون من.

اورکات برای خیلی از ماها، پر از خاطرست. شاید قیلترینگ این سایت نیز کمک کرد تا محبوبیت و ارزش این سایت برای خیلی از کاربران بیشتر شود. من دقیقا نمی دانم که آیا قیلترینگ اورکات کاملا برداشته شده است و یا نه(البته ساب images.orkut.com که همچنان قیلتر است) اما امیدوارم مسئولین عنایت کنند تا همه از بهاری سبز و خرم برخوردار باشیم!

تاسیس سایت توییتر، نقطه ی عطف ایجاد مفهموم جدیدی از وبلاگ نویسی بود که با نام مینی بلاگ شناخته می شود. استقبال از سایت توییتر به طور باور نکردنی زیاد بود و به واقع همین تعدد کاربران، باعث جذابیت بیش از بیش این سایت شد. در ایران تقریبا تمام اهالی آی تی، استقبال خوبی از این سایت کردند و تا مدت ها پروفایلشان را به روز می کردند. من با بسیاری از دوستان در همین توییتر آشنا و یا صمیمی شدم. اما متاسفانه به غیر از اهالی آی تی، افراد دیگر استقبال خوبی از این سایت نکردند. گذشت و گذشت تا نسخه های فارسی توییتر هم وارد بازار شد و از مهمترین این نسخه ها برای ما، جاکس بلاگ بود. در ابتدا استقبال بدی از سایت نشد اما بعد از مدتی تب مینی بلاگ نویسی در بین افراد عادی هم فروکش کرد. همانطور که قبلا در بین اهالی آی تی فروکش کرده بود. این وضع تا حدی پیش رفته است که سایت جاکس بلاگ در حال حاضر فقط توسط چند نفر، آن هم بسیار نا مرتب به روز می شود.

واقعیت این است با تمام جذابیت هایی که مینی بلاگ نویسی دارد، در ایران اصلا و به هیچ عنوان استقبال خوبی از آن نشد. شاید مهمترین علت آن این باشد که هنوز ایرانی های بسیار کمی به طور دائم به اینترنت وصل هستند و افرادی هم که به صورت دایل آپ کانکت می شوند ترجیح می دهند از اینترنتشان به نحو مناسب تری استفاده کنند. بسیاری هم این کار را نوعی وقت تلفی می دانند. در حالی که به نظر من کاملا بر عکس است. اگر استقبال از این سایت ها زیاد بود، به طور عجیبی می توانستیم دوستان جدید و با نقاط مشترک زیادی پیدا کنیم. همانطور که بنده این کار را کردم. بله. وقتی کلا 10 نفر یک سایت را به روز کنند، بعد از مدتی تبدیل به یک نوع وقت تلفی می شود. اما با توسعه کاربران سایت بدون شک فرصت های بسیار خوبی برای پیشرفت حاصل میشد.

در هر صورت این پست تنها قصد داشت یادآوری کند که جاکس بلاگ در حال مرگ است. هر چه قدر هم در وبلاگ ها تبلیغ مینی بلاگ نویسی شود، باز هم بعید می دانم مردم به این سمت روی بیاورند. طرز تفکر و امکانات ما، هنوز با درک فواید اینگونه سایت ها فاصله ی زیادی دارد. به امید روزی که شاهد استقبال ایرانیان از اینگونه سایت ها باشیم.

تاسیس سایت توییتر، نقطه ی عطف ایجاد مفهموم جدیدی از وبلاگ نویسی بود که با نام مینی بلاگ شناخته می شود. استقبال از سایت توییتر به طور باور نکردنی زیاد بود و به واقع همین تعدد کاربران، باعث جذابیت بیش از بیش این سایت شد. در ایران تقریبا تمام اهالی آی تی، استقبال خوبی از این سایت کردند و تا مدت ها پروفایلشان را به روز می کردند. من با بسیاری از دوستان در همین توییتر آشنا و یا صمیمی شدم. اما متاسفانه به غیر از اهالی آی تی، افراد دیگر استقبال خوبی از این سایت نکردند. گذشت و گذشت تا نسخه های فارسی توییتر هم وارد بازار شد و از مهمترین این نسخه ها برای ما، جاکس بلاگ بود. در ابتدا استقبال بدی از سایت نشد اما بعد از مدتی تب مینی بلاگ نویسی در بین افراد عادی هم فروکش کرد. همانطور که قبلا در بین اهالی آی تی فروکش کرده بود. این وضع تا حدی پیش رفته است که سایت جاکس بلاگ در حال حاضر فقط توسط چند نفر، آن هم بسیار نا مرتب به روز می شود.

واقعیت این است با تمام جذابیت هایی که مینی بلاگ نویسی دارد، در ایران اصلا و به هیچ عنوان استقبال خوبی از آن نشد. شاید مهمترین علت آن این باشد که هنوز ایرانی های بسیار کمی به طور دائم به اینترنت وصل هستند و افرادی هم که به صورت دایل آپ کانکت می شوند ترجیح می دهند از اینترنتشان به نحو مناسب تری استفاده کنند. بسیاری هم این کار را نوعی وقت تلفی می دانند. در حالی که به نظر من کاملا بر عکس است. اگر استقبال از این سایت ها زیاد بود، به طور عجیبی می توانستیم دوستان جدید و با نقاط مشترک زیادی پیدا کنیم. همانطور که بنده این کار را کردم. بله. وقتی کلا 10 نفر یک سایت را به روز کنند، بعد از مدتی تبدیل به یک نوع وقت تلفی می شود. اما با توسعه کاربران سایت بدون شک فرصت های بسیار خوبی برای پیشرفت حاصل میشد.

در هر صورت این پست تنها قصد داشت یادآوری کند که جاکس بلاگ در حال مرگ است. هر چه قدر هم در وبلاگ ها تبلیغ مینی بلاگ نویسی شود، باز هم بعید می دانم مردم به این سمت روی بیاورند. طرز تفکر و امکانات ما، هنوز با درک فواید اینگونه سایت ها فاصله ی زیادی دارد. به امید روزی که شاهد استقبال ایرانیان از اینگونه سایت ها باشیم.